De kunst van Slim laden

Rolien Sandelowsky | 5 december 2017 | 0 Reacties

Geschreven door Rolien Sandelowsky | 5 december 2017

De kunst van Slim laden

Onze Digital Service Manager Frederieke aan het woord over drie jaar Vandebron en hoe ze van kunst en cultuur uitkwam bij elektrisch rijden.

Het is vandaag 5 december en hoewel ‘Frederieke’ uitmuntend rijmt op een van haar voornaamste eigenschappen ‘energiek’, zullen we haar niet uitsluitend poëtisch beschrijven. Al is ze ook bijzonder fotogeniek, sympathiek en zelfs een tikje artistiek. Meer daarover, en hoe je als kunstminnende cultuurexpert terecht komt bij een project over slimme laadpalen lees je hieronder.

 

Gemiddelde leestijd: 6 minuten

 

Frederieke.jpgFrederieke

We spreken Frederieke in the heat of the moment, precies in de week waarin de app van een van haar spannendste projecten live gaat: Slim laden. Desondanks zit ze er vrolijk bij, rustig zelfs. Voor zover je iemand die met zoveel enthousiasme over haar werk vertelt rustig mag noemen. De van origine Rotterdamse Frederieke is 29 jaar en belandde drie jaar geleden wat pardoes bij Vandebron. Ze had net een master Cultural Economics & Entrepreneurship afgerond aan de Erasmus Universiteit en zocht een bijbaan om wat geld te verdienen terwijl ze op zoek was naar haar droombaan in de culturele sector.

Je voelt ‘m al aankomen, die bijbaan bleek natuurlijk veel te leuk. Het was januari 2015 en Vandebron stond in de kinderschoenen. Het hele team hing aan de lijn met klanten en contracten werden handmatig afgesloten. Frederieke ging aan de slag met het optimaliseren van de facturatieprocessen en groeide al gauw door naar webcare. Ze nam een zwangerschapsverlof over op de marketingafdeling en landde uiteindelijk op de positie waar ze nu met zoveel enthousiasme over vertelt: Digital Service Manager. Ze is projectleider voor de ontwikkeling van de mobiele apps en ons klantendashboard Mijn Vandebron. Haar eerste grote project is Slim laden: Elektrisch rijden van Vandebron, waarbij je autobatterij flexibel wordt ingezet om de balans op het energienet te bewaren. Hier kun je daar daar meer over lezen en meteen een laadpas Vandebron aanvragen.

 

26763982179_17920a0ded_o.pngVandebron's Slim laden-app


Hoe verhoudt werken in de kunst zich tot werken met auto’s?

“Zowel de culturele als duurzame sector zijn vooruitstrevende gebieden. Beide draaien om innovatie, om doorontwikkeling. Ik houd me bij Vandebron met name bezig met het klantproces, niet zozeer met de auto’s zelf. De ervaring van de gebruiker staat centraal in mijn werk. Ik doorloop de stappen die klanten zetten en begeleid designers in het bouwen van onze producten. Daar komt creatief management zeker in terug! Hoe we onze diensten ontwikkelen, is erg vergelijkbaar met een creatief proces: je hebt een innovatief idee, maar bent uiteindelijk wel beperkt in je artistieke vrijheid, omdat het product aan functionaliteitseisen en aan de wensen van de klant dient te voldoen.”


Op welke fronten heb je jezelf uitgedaagd en ontwikkeld in drie jaar Vandebron?

“Ik ben erg goed geworden in multitasken! Er gebeurt hier altijd van alles tegelijk, op verschillende vlakken en ook allemaal snel. Snel schakelen kon ik al wel, ik heb hier vooral goed leren omgaan met tegenslagen. Niet alles wat je bedenkt of voor ogen hebt kan, of lukt. Het feit dat ik vrij nuchter ben en een relativerend vermogen heb, komt hier goed uit. Daarnaast ben ik veel makkelijker geworden in contact met verschillende mensen. Ik heb te maken met een heel uiteenlopende groep stakeholders: van designers en klanten tot externe partijen en verschillende afdelingen intern. Soepele communicatie is hierin heel belangrijk; net als een heldere planning en het bewaren van overzicht. Als ik er zo naar kijk, denk ik dat dat eigenlijk heel vergelijkbaar is met een managementfunctie in de culturele sector.”


Wat leuk! Maar, kunst is inhoudelijk natuurlijk iets heel anders dan duurzaamheid. Hoe groen ben je zelf?

“Nou, ik kwam hier niet werken omdat ik nou zo lekker in de duurzaamheid zat. Maar werken bij Vandebron heeft dit zeker voor me veranderd. Ik doe anders boodschappen, eet minder vlees, biologische kip, etcetera. Ik ben me veel bewuster geworden van m’n eigen voetafdruk.”


Wat goed om te horen. Doe je ook dingen die helemaal niet bij Vandebron passen?

“Ik denk het eigenlijk niet, want Vandebron is niet geitenwollensokkig. En heel gevarieerd wat betreft de mensen die hier werken. Al douche ik nog steeds echt heel lang en koop ik misschien ook wel te veel kleding. Als mensen me vragen wat ik doe om de wereld te verbeteren, zeg ik als eerste: ‘Ik werk bij Vandebron!’. Uiteindelijk draag ik bij aan onze missie om de energietransitie te versnellen. Dat voelt wel heel goed, dat dit de missie is van het bedrijf waarvoor ik werk.”


Hoe zou jij Vandebron omschrijven?

"We zijn een bedrijf dat snel werkt en veel ontwikkeling doormaakt. Daar leer je heel veel van. Daarnaast is het heel cool dat we dat doen vanuit een missie die groen is, en positief. De mensen die hier werken zijn pro-actief en willen graag nieuwe dingen doen. Ik denk dat we elkaar ook erg stimuleren daarin, om verder te denken en door te ontwikkelen. Ik vind het heel cool om te zien waar we nu staan, hoe facturen eerst nog gewoon met de hand werden gemaakt en er nu zó uitrollen. Pas toen er een paar jaar geleden voor het eerst wisselingen in de teams plaatsvonden, besefte ik me dat we wel echt in een bedrijf zitten. Niet alleen in een leuk clubje dat iets goeds aan het doen is. Dat we nu met meer dan 120 medewerkers op vier verdiepingen midden in de stad werken, dat vind ik te gek."


Ik hoorde dat je heel lekkere appelflappen bakt. Waar krijg je nog meer goeie energie van?

“Van weekendjes weg! Ik ga morgen naar Antwerpen. Maar het kan ook een weekendje Oostkapelle zijn hoor. Zodra ik ergens ben zoek ik een goed restaurant. Ik ben nogal een Bourgondiër, houd erg van koken, kaas en port. Ik krijg er ook energie van als ik iets heb gemaakt waar ik trots op ben, en ik kan me goed ontspannen als ik teken of schilder.”

 

Wat is je favoriete kunstwerk?

“Rosy-Fingered Dawn at Louse Pont, een abstracte strandtekening van Willem de Kooning, die hangt in het Stedelijk Museum.”

 

Rosy-Fingered Dawn.jpg                                                                                                                                    Willem de Kooning: Rosy-Fingered Dawn at Louse Pont, 1963

 

Wat achtergrondinformatie leert ons dat Willem de Kooning elke dag vanuit Long Island op zijn fiets naar Louse Point reed, waar hij het water observeerde. Hij ging niet te werk in het landschap zelf, maar in zijn atelier midden in New York. Het werd De Kooning’s eerste schilderij dat werd aangekocht door een Europees museum.

Zie je de analogie? Vanuit een focus op groen, werken in de stad, met duurzaam vervoer, als Europese koploper. Laten we ‘t samenvatten in een laatste rijmelarij: mooi, bewust en uniek.  

Topics: Insider, Lifestyle, Vandebron, Slim laden, Elektrisch rijden, Duurzame energie, Werken bij